3134.
आम्हा वैष्णवाचा कुळधर्म कुळीचा । विश्वास नामाचा एका भावे ॥१॥
तरीच हरीदास म्हणविता श्लाघीजे । निर्वासना कीजे चित्त आधी ॥धृपद॥
गाऊ नाचू प्रेमे आनंदे कीर्तनी । भक्ति मुक्ति दोन्ही न मगो तुज ॥२॥
सगुण निर्गुण एकची आवडी । चित्ते दिली बुडी चिदानंदी ॥३॥
वृत्तिसहित मन रिघे प्रेम डोही । नाठविती देही देहभाव ॥४॥
तुका म्हणे देवा ऐसीयांची सेवा । द्यावी जी केशवा जन्मोजन्मी ॥५॥

अर्थ :
एकनिष्ठेने आणि किंचितही मनात संदेह न ठेवता नामावर विश्वास ठेवणे आणि त्याच विश्वासाने नाम घेणे हा आम्हा वैष्णवाचा कुळाचा धर्म आहे. स्वतःला आनंदाने हरिदास म्हणण्याआधी मन निस्पृह आणि वासनारहित करा आणि मग तसे करण्यात धन्यता माना. आम्ही आनंदाने आणि प्रेमाने तुझ्या कीर्तनांत नाचू गाऊ आणि तुझ्यापाशी भुक्ति म्हणजेच रिद्धी आणि सिद्धी म्हणजेच कसल्याही प्रकारचे भोग आणि मोक्ष आम्ही मागणार नाही. तुझे सगुण किंवा निर्गुण कोणतेही रूप असो आम्हाला फक्त त्यापलीकडच्या तुझ्या एकाचीच आवड आणि ओढ आहे आणि तुझ्या कृपेने लाभलेल्या त्या परम आनंदात आमच्या चित्ताने कधीच बुडी घेतली आहे. एवढेच नव्हे तर वृत्तिसहित मनाने देखील त्या प्रेमडोहात प्रवेश केला आहे जेणेकरून आम्ही आमचे पूर्णपणे देहभान हरपून गेलो आहोत. तुकाराम महाराज म्हणतात आमची अशी अवस्था झाली असून ज्या कोणाची अशीच अवस्था झाली असेल त्यांची सेवा करण्याची संधी जन्मोजन्मी आम्हाला मिळावी हेच केशवा आता आमचे तुमच्याकडे मागणे आहे.