910.
जळो आता नांव रूप । माझे पाप गाठींचे ॥१॥
संताचिया चरणरजे । उतरू ओझे मातीचे ॥धृपद॥
लटिक्यांचा अभिमान । होता सीण पावविते ॥२॥
तुका म्हणे अरूपींचे । सुख साचे निनावे ॥३॥
अर्थ :
माझे नांव रूप पाप हे सर्व जाळून जाओ. या देहाला मी मी म्हंटले पण हि मातीच आहे पण आता यासंतांना शरण जाऊन त्यांच्या चरण रजाने मी पानाचे ओझे उतरून जाओ. खोट्या गोष्टीचा अभिमान धरला कि व्यर्थ शीण होतो. तुकाराम महाराज म्हणतात खरे स्वरूप सुख म्हणजे अरुपाचे म्हणजे आत्म्याचे व नाम तसेच रूप रहित असण्याचे आहे.