1902.
नाही काष्ठाचा गुमान । गोवी भ्रमरा सुमन ॥१॥
प्रेम प्रीतीचे बांधले । ते न सुटे काही केले ॥धृपद॥
पदरी घाली पिळा । बाप निर्बळ साटी बाळा ॥२॥
तुका म्हणे भावे । भेणे देवे आकारावे ॥३॥

अर्थ :
भ्रमराला मोठी मोठी लाकडे फोडण्यास अजिबात कष्ट होत नाही तर फोडतांना त्याची परवा वाटत नाही परंतु त्याला केवळ कोमल कमळ अडकवुन टाकते. याचे कारण म्हणजे प्रेम आहे जे प्रेमाने प्रीतीने बांधले जातात ते काही केले ही सुटले जात नाहीत. कितीही बलाढ्य बाप असला तरी पण त्याच्या लहान मुलाने त्याच्या पायाला मिठी मारली की त्याला सारून त्या बापाला पुढे जाता येत नाही. तुकाराम महाराज म्हणतात अगदी त्याप्रमाणे भक्तांचा भक्तिभाव पाहून त्या भयाने देव आकाराला येतो.