687.
भावबळे कैसा झालासी लाहान । मागे संती ध्यान वर्णियेले ॥१॥
ते मज उचित करूनिया देवा । दाखवी केशवा मायबापा ॥धृपद॥
पाहोनिया डोळा बोलेन मी गोष्टी । आळिंगुनि मिठी देईन पायी ॥२॥
चरणी दृष्टि उभा राहेन समोर । जोडोनिया कर पुढे दोन्ही ॥३॥
तुका म्हणे उत्कंठित हे वासना । पुरवी नारायणा आर्त माझे ॥४॥

अर्थ :
भक्ताच्या भावबळाने तू लहान कसा झालास, हे मोठे नवल. तुझ्या ध्यानाचे वर्णन मागे म्हणजे पूर्वी संतानी केले आहे. कृपा करून ते तुझे ध्यान मला दाखवा देवा. हे देवा मी तुला डोळे भरून पाहीन तुझ्या संगे हितगुजच्या गोष्टी ही करीन, मग तुला आलिंगन देऊन तुझ्या चरणांना आलिंगण देईन. तुझ्या चरणा कडे दृष्टी ठेऊन तुझ्या समोर माझे दोन्ही मी हात जोडून उभा राहीन. तुकाराम महाराज म्हणतात मी सांगितलेल्या या गोष्टीची मला फार वासना आहे, तेंव्हा माझी हि वासना तू पूर्ण कर.