1900.
कवणांशी भांडो कोण माझे साहे । कोण मज आहे तुजविण ॥१॥
धरिले उदास दुरदुरांतरे । सांडी एकसरे केली माझी ॥धृपद॥
आइकोन माझे नाइकसी बोल । देखोनिया खोळबुंथी घेसी ॥२॥
तुका म्हणे एके गावींची वसती । म्हणऊनि खंती वाटे देवा ॥३॥

अर्थ :
देवा मी तरी कोणाशी भांडू मला तरी तुझ्यावाचून कोण सह्य करणार आहे आणि तुझ्या वाचून माझे कोणी आहे का ? आणि तुही माझ्या विषयी उदासीनता धरून मला अत्यंत दूर लोटून माझा त्याग केला आहेस. देवा माझे बोल ऐकूनही तू नाही ऐकल्यासारखा करतोस आणि मला पाहिले की लगेच मायेचा खुळ अंगावर पाघरून घेतोस. तुकाराम महाराज म्हणतात देवा आपण दोघेही एकाच गावचे वस्तीत राहणारे आहोत तरी तुम्ही माझा असा त्याग करतात त्यामुळे मला खुप खंत वाटते आहे.