309.
मुखे बोले ब्रम्हज्ञान । मनी धन आणि मान ॥१॥
ऐशियाची करीता सेवा । काय सुख होय जीवा ॥धृपद॥.
पोटासाठी संत । झाले कलीत बहुत ॥२॥
विरळा ऐसा कोणी । तुका त्यासि लोटांगणी ॥३॥

अर्थ :
मुखाने ब्रम्‍हज्ञान सांगतो आणि मनामध्ये धन आणि मान याची अपेक्षा करतो. अशा माणसाची सेवा केली तर काय सुख प्राप्त होणार आहे या जिवाला ? या कलियुगामध्ये पोट भरण्यासाठी अनेक लोक संत झालेले आहेत. तुकाराम महाराज म्हणतात या जगामध्ये जर यापेक्षा कोणीही विरळा संत आहे तरच त्याच्या चरणी मी लोटांगण घेतो.