म्हणऊनि काकुळती । ये
2302.
म्हणऊनि काकुळती । येतो पुढत पुढती । तुमचिया असे हाती । कमळापती भांडार ॥१॥
फेडू आलेती दरिद्र । तरी न लगेची उशीर । पुरे अभयंकर । ठाया ठाव रंकाशी ॥धृपद॥
कोठे न घाली धाव । याजसाठी त्यजिली हाव । घेऊ नेदी वाव । मना केला विरोध ॥२॥
कारणांच्या गुणे । वेळ काळ तोही नेणे । तुमच्या कीर्तने । तुका तुम्हा जागवी ॥३॥
अर्थ :
हे कमळापती मी तुम्हाला पुन्हा पुन्हा का काकुलती येतोय, कारण तुमच्या जवळ सर्व द्रव्याचे भांडवल आहे. देवा तुम्ही भक्ताचे दारिद्रय फेडण्याचे मनात जरी आणले तरी त्याला काहीच उशीर लागणार नाही. तुम्ही नुसते हाताने आम्हाला अभय जरी दिले तरी आम्हाला ते खूप झाले. देवा तुमच्या वाचून मी कुठेही धाव घालत नाही व त्यामुळेच मी सर्व हाव टाकून दिली आहे. आणि मनात जरी खोटी हाव धरून धावण्याचा प्रयत्न केला तरी मी माझ्या मनाला विरोध केला आहे. तुकाराम महाराज म्हणतात देवा आमचे कल्याण व्हावे यासाठी आम्ही वेळ काळ काही ही न पाहता तुमचे कीर्तन करून तुम्हाला जागवीत आहे.
