1570.
प्राण समर्पीला आम्ही । आता उशीर का स्वामी ॥१॥
माझे फेडावे उसणे । भार न मना या ॠणे ॥धृपद॥
जाला कंठस्फोट । जवळी पातलो निकट ॥२॥
तुका म्हणे सेवा । कैसी बरी वाटे देवा ॥३॥

अर्थ :
हे स्वामी पाडूरंगा आम्ही तुला आमचे प्राण अर्पण केले आहे तरीही आमच्या भेटी करता तुम्ही एवढा उशीर का लावता आहात ? माझ्या सेवेचे उसने ऋण तुमच्याकडे आहे त्याची परतफेड तुम्ही तुमच्या भेटीने करा मनात कोणत्याही प्रकारचा भार राहू देऊ नका. देवा तुम्हाला आळवून आळवून माझा कंठ स्फोट झाला आता मी तुमच्याजवळ येऊन उभा राहिलो आहे. तुकाराम महाराज म्हणतात, “तुम्ही जर आम्हाला भेटच दिली नाही तर तुमची सेवा करणे हे तरी कसे आम्हाला बरे वाटेल ? ”