2698.
आता दोघामध्ये काय । उरले होय वाणीजेसे ॥१॥
निष्ठुर हे केले मन । समाधान न करूनि ॥धृपद॥
झुरावे ते तेथींच्या परी । घरिच्याघरी अवघिया ॥२॥
तुका म्हणे देवपण । गुंडाळून असो दे ॥३॥

अर्थ :
देवा आता तुमच्यात आणि आमच्यात वर्णन करुन सांगण्यासारखे काय उरले आहे ? देवा तुम्ही माझे समाधान करुन माझे मन निष्ठूर केले आहे. देवा तुझ्यासाठी आम्ही घरच्या घरीच झुरत बसावे एवढेच आता बाकी राहिले आहे. तुकाराम महाराज म्हणतात, आता तुझे देवपण तू गुंडाळून टाक. (या अभंगामध्ये महाराज नीजस्वरुपच स्थितीत असताना देवाशी विरोधी भासाने बोलतात. )