396.
धणी न पुरे गुण गाता । रूप दृष्टी न्याहाळिता ॥१॥
बरवा बरवा पांडुरंग । कांति सांवळी सुरंग ॥धृपद॥
सकळ मंगळाचे सार । मुख सिद्धीचे भांडार ॥२॥
तुका म्हणे सुखा । अंतपार नाही लेखा ॥३॥

अर्थ :
तुझी स्तुती करतांना व गुण वर्णन करताना तृप्तीच होत नाही असे म्हणून महाराज सांगत आहेत. हा पांडुरंग खरच फार सुंदर आहे स्वरूपाने सावळा सुंदर आहे. या भगवंताचे रूप सर्व मंगलाचे सारतत्व आहे व सर्व सिद्धीचे भांडार म्हणजे याचे मुखआहे. तुकाराम महाराज म्हणतात या हरीच्या ठिकाणी जे सुख आहे, त्याची सीमाच नाही व त्याचे वर्णनही करता येणार नाही.