1907.
आता बरे जाले । माझे माथांचे निघाले ॥१॥
चुकली हे मरमर । भार माथांचे डोंगर ॥धृपद॥
नसता काही जोडी । केली बहुते तडातोडी ॥२॥
जाला झाडापाडा । तुका म्हणे गेली पीडा ॥३॥

अर्थ :
देवा आता फार बरे झाले माझ्या माथ्या वरील सर्व भार कमी झाला. देवा आता या प्रपंचाविषयी माझी सर्व मरमर चुकली कारण माझ्या डोक्यावर या प्रपंचाचे फार मोठे मोठे ओझे होते ते पण सर्व चुकले. या प्रपंचामध्ये मला फायदा तर काही झाला नाही परंतु त्यामुळे मला फार तडजोड करावी लागली. तुकाराम महाराज महाराज एकदाचा या प्रपंचाचा हिशोब संपला आणि जन्ममरणाची जी पीडा होती तीही संपली आहे.