2707.
देह प्रारब्धा शिरी । असोनि करी उद्वेग ॥१॥
धाव घाली नारायणा । माझ्या मना जागवी ॥धृपद॥
ऐसी चुकोनिया वर्मे । पीडा भ्रमे पावलो ॥२॥
तुका म्हणे कैचा भोग । नव्हे रोग अंगींचा ॥३॥

अर्थ :
देह प्रारब्धाच्या माथ्यावर आहे हे माहित असताना देखील मी निष्कारण उव्देग करीत आहे. त्यामुळे हे नारायणा तू धाव घाल आणि माझ्या मनाला याविषयी मला जागृत कर. अहो सुख दु:ख हे तर प्रारब्धाच्या माथ्यावर आहे हेच खरे वर्म मी विसरलो त्यामुळे मी नसत्या भ्रमाने मी पिडीत झालो. तुकाराम महाराज म्हणतात, अरे शरीराला होणारे भोग हे एक प्रकारचे रोग नाहीत काय ?