1928.
जाले पीक आम्हा अवघा सुकाळ । घेऊ अवघा काळ प्रेमसुख ॥१॥
जाली अराणुक अवघियांपासून । अवघा गेला सीण भाग आता ॥धृपद॥
अवघा जाला आम्हा एक पांडुरंग । आता नाही जग माझे तुझे ॥२॥
अवघेचि आह्मी ल्यालो अळंकार । शोभलो हि फार अवघ्यांवरी ॥३॥
तुका म्हणे आह्मी सदैवाचे दास । करणे न लगे आस आणिकाची ॥४॥

अर्थ :
देवा सर्वत्र विठ्ठल नामाचे पीक पुष्कळ प्रमाणात पीकले आहे आणि त्यामुळे सर्वत्र सुकाळ झाला असून आम्ही तेच प्रेमसुख घेऊ. मला या संसारापासून खूप त्रास झाला परंतु आता माझा सर्व शिण भागाच गेला आहे. आता सर्व जगच आम्हाला पांडुरंग रूप झाले आहे त्यामुळे जगामध्ये माझे तुझे असे काही उरलेले दिसत नाहीये. आम्ही नाम, भक्ती वैराग्य हे सर्व अलंकार धारण केले आहेत त्यामुळे आम्ही सर्वापेक्षा फारच शोभुन दिसत आहोत. तुकाराम महाराज म्हणतात ज्याच्या घरी सदैव परमार्थिक धनसंपत्ती आहे अशा हरीचे आम्ही दास झालो आहोत त्यामुळे आम्हाला इतर कोणाचीही इच्छा करण्याची गरज पडत नाही.