2829.
न कळे जी भक्ती काय करू सेवा । संकोचोनि देवा राहिलोंसे ॥१॥
जोडोनिया कर राहिलो निवांत । पायापाशी चित्त ठेवूनिया ॥धृपद॥
दिशाभुली करी स्थळी प्रदक्षणा । भ्रमे नारायणा कष्टविले ॥२॥
तुका म्हणे झालो आज्ञेचा पाळक । जीवनासी एक ठाव केला ॥३॥

अर्थ :
देवा मला भक्ती कळत नाही आणि सेवा कशी करावी हे ही समजत नाही त्यामुळे संकोच निर्माण झाला व मी स्वस्थ राहिलो. देवा मी माझे दोन्ही कर जोडून आणि तुमच्या पायाजवळ माझे चित्त ठेवून निवांत राहिलो आहे. हे नारायणा दिशाभूल झाली की मनुष्य जसा एकाच स्थळाला सारख्या चकरा मारत असतो त्याप्रमाणे भ्रमानेच मनुष्याला कष्ट होतात. तुकाराम महाराज म्हणतात, देवा मी तुमचा आज्ञाधारक झालो आहे आणि जीवन जगण्यासाठी तुमचा एक आश्रय केला आहे.