1238.
वैराग्याचे भाग्य । संतसंग हाचि लाग ॥१॥
संतकृपेचे हे दीप । करी साधका निष्पाप ॥धृपद॥
तोचि देवभक्त । भेदाभेद नाही ज्यात ॥२॥
तुका प्रेमे नाचे गाये । गाणियात विरोन जाय ॥३॥

अर्थ :
संतांच्या संगतीत लाभ होणे हेच खरे वैराग्याचे भाग्य आहे. संत म्हणजे कृपेचे दिप आहेत. ते साधकांना निष्पाप करतात. ज्यांच्या हृदयात भेदाभेद नाही तोच खरा देव भक्त आहे. तुकाराम महाराज म्हणतात मी प्रेमाने नसतो हरीचे गुण गातो आणि गाता गाता त्यातच विरूनही जातो.