1781.
लोकमान देहसुख । संपित्तउपभोग अनेक । विटंबना दुःख । तुझिये भेटीवाचूनि ॥१॥
तरी मज ये भेट ये भेट । काय ठाकलासी नीट । थोर पुण्ये वीट । तुज दैवे चि लाधली ॥धृपद॥
काय ब्रम्हज्ञान करू कोरडे । रिते मावेचे मापाडे । भेटीविण कुडे । तुझिये अवघे मज वाटे ॥२॥
आत्मिस्थतीचा विचार । काय करू हा उद्धार । न देखता धीर । चतुर्भुज मज नाही ॥३॥
रिद्धीसिद्धी काय करू । अथवा अगम्य विचारू । भेटीविण भारु । तुझिये वाटे मज यांचा ॥४॥
तुजवाचूनि काही व्हावे । ऐसे नको माझिया जीवे । तुका म्हणे द्यावे । दरूषन पायाचे ॥५॥

अर्थ :
देवा लोकापासून मिळालेला मान देहाला विविध प्रकारचे सुखावणारे साधने संपत्ती व अनेक प्रकारचे भोग, ही सर्व साधने तुझ्या भेटी म्हणजे वाचूनच विटंबनाच आहे, तूझी भेट झाली नाही तर मला दुखच होते. त्यामुळे हे हरी तु मला भेटण्यासाठी लवकर ये असा काय एकाच जागेवर विटेवर उभा ठाकलास ? अरे देवा तु ज्या विटेवर उभा आहेस ना ती विट केवळ आमचा पुण्यामुळे तुला भेटली आहे. देवा तुझ्या भेटी वाचून नुसतेच कोरडे ब्रम्‍हज्ञान घेऊन तरी काय करू ते म्हणजे एक प्रकारचे मायेचे कोरडे मापच आहे. तुझ्या भेटी वाचुन हे सर्व व्यर्थ आहे असेच मला वाटते. देवा तुझी भेटच झाली नाही तर मग नुसते विचार करून तरी काय करू आणि कदाचित माझा उद्धार झाला तरीही त्याचे मी काय करू ? देवा मला आता तुझे चतुर्भुज रुप पाहिल्याशिवाय धीर धरवत नाही. रिद्धी सिद्धी घेऊन मी काय करू आणि वेदशास्त्र चा विचार करून तरी मला काही उपयोग आहे का ? कारण देवा मला तुझ्या भेटी वाचून या सर्व गोष्टींचा भार वाटत आहे. तुकाराम महाराज म्हणतात देवा मला तुझ्या भेटीपासून काही प्राप्त व्हावे असे वाटतच नाही केवळ तुमच्या पायाचे दर्शन तुम्ही मला द्यावे.