1798.
आता काढाकाढी करो गा पंढरिनाथा । नाही तरी वाया गेलो दास ॥१॥
जाणता बैसलो दगडाचे नावे । तिचा स्वभावे प्राण घ्यावा ॥धृपद॥
मनाचा स्वभाव इंद्रियांचे ओढी । पतनाचे जोडी वरी हाव ॥२॥
तुका म्हणे जाली अंधळ्याची परी । आता मज हरी वाट दावी ॥३॥

अर्थ :
हे पंढरीराया आता मला या भवसागरातून वरती काढण्यासाठी काहीतरी प्रयत्न करा नाहीतर मी तुमचा दास झालो असून देखील वाया जाईल देवा. मी तर सर्व जाणत असून देखील दगडाच्या नावेत बसलो आहे त्या नावेचा स्वभावच आहे, स्वतःही बुडवावे व दुसऱ्याचाही बुडवून प्राण घ्यावा. इंद्रियांच्या ओढीने जेथे विषय आहेत तेथे धाव घेणे व त्या विषयांकडे धाव घेऊन स्वत:चे पतन करून घेणे हा मनाचा स्वभाव आहे व त्याचीच हाव त्याला होते. तुकाराम महाराज म्हणतात हे हरी माझी गती ही आंधळ्या प्रमाणे झाली आहे आता त्यामुळे तू मला वाट दाखव.