414.
लोह चुंबकाच्या बळे । उभे राहिले निराळे ॥१॥
तैसा तूचि आम्हाठायी । खेळतोसी अंतर्बाही ॥धृपद॥
भक्ष अग्नीचा तो दोरा । त्यासि वाचवी मोहरा ॥२॥
तुका म्हणे अधीलपणे । नेली लाकडे चंदने ॥३॥

अर्थ :
चुंबकाच्या आकर्षणाने लोखंडाची सुई उभी राहते, तसा तू आमच्या आकर्षणाने आताही व बाहेरही उभा राहतोस. दोरा जळणारा आहे, पण तो मोहरा नावाच्या खड्याला गुंडाळून टाकला तर तो जळत नाही. तुकाराम महाराज म्हणतात चंदनाच्या वृक्षाच्या संगतीने इतर वृक्षांचे पूर्वीचे गुणधर्म जाऊन त्यांना चंदनाचा सुगंधी गुण येतो.