2287.
जीवनावाचूनि तळमळी मासा । प्रकार हा तैसा होतो जीवा ॥१॥
न सापडे जाले भूमिगत धन । चरफडी मन तयापरी ॥धृपद॥
मातेचा वियोग जालिया हो बाळा । तो कळवळा जाणा देवा ॥२॥
सांगावे ते किती तुम्हासी प्रकार । सकळांचे सार पाय दावी ॥३॥
ये चि चिंते माझा करपला भीतर । का नेणो विसर पडिला माझा ॥४॥
तुका म्हणे तू हे जाणसी सकळ । यावरी कृपाळ होई देवा ॥५॥

अर्थ :
पाण्यावाचून मासा जसा तळमळतो तसाच प्रकार माझ्या जीवाचा होत आहे. एखाद्या कंजूस मनुष्याने पुष्कळ धन जमविले आणि ते भूमीत पुरून ठेवले व काही दिवसांनी त्याला जर सापडले नाही तर त्याचे मन जसे चरफडत असते, मातेचा वियोग बाळाला जर झाला तर ते बाळ जसे तळमळते तसाच प्रकार माझा झाला आहे माझा हा कळवळा तुम्ही जाणून घ्यावा देवा. देवा मी तुम्हाला किती प्रकार सांगू हे सगळे प्रकार सांगण्याचे कारण एकच की तुम्ही मला तुमचे पाय दाखवा. आहो देवा तुमची मला भेट होणार की नाही या चिंतेने माझे अंतकरण करपून गेले आहे तुम्हाला माझा विसर का पडला हे मला काही कळत नाही. तुकाराम महाराज म्हणतात देवा तुम्ही माझ्या विषयी तर सर्व काही जाणत आहात तरीही माझ्याविषयी तुम्ही कृपावंत व्हावे.