370.
सोडिला संसार । माया तयावरी फार ॥१॥
धावत चाले मागे मागे । सुखदुःख साहे अंगे ॥धृपद॥
याने घ्यावे नाम । तीसीकरणे त्याचे काम ॥२॥
तुका म्हणे भोळी । विठ्ठल कृपेची कोवळी ॥३॥

अर्थ :
ज्याने देवा करतात संसार सोडला त्याच्यावर देवाचे अत्यंत माया असते. अशा भक्तांकरिता देव स्वतः त्यांच्या मागे-पुढे त्यांचे रक्षण करण्याकरता राबत असतो त्यांच्यावर होणारे हे सर्व सुख दुखः आपल्या अंगावर देव घेत असतो. या भक्ताने त्या देवाचे नामस्मरण करत राहावा आणि त्या देवाने या भक्तांचे सर्व काम करीत राहावा असा प्रकार आहे. तुकाराम महाराज म्हणतात श्री विठ्ठल माऊली हि फार भोळी आहे आणि ती तिच्या भक्तांवर कृपा करण्यासाठी फार कोवळी आहे.