1252.
तुम्ही काटाळलां तरी । आम्हा न सोडणे हरी ॥१॥
जावे कवणिया ठाया । सांगा विनवितो पाया ॥धृपद॥
केली जिवा साठी । आता सुखे लागो पाठी ॥२॥
तुका म्हणे ठाव । न सोडणे हाचि भाव ॥३॥

अर्थ :
हे हरी तुम्ही आम्हाला किती जरी कंटाळलात तरी आम्ही तुम्हाला सोडणार नाही. देवा तुम्हाला सोडून आम्ही कोठे जावे ते तुम्ही सांगा, ही मी विनंती तुमच्या पाया पाशी करतोय ? देवा आम्ही आमचा जीव तुम्हाला अर्पण केला आहे त्यामुळे आता खुशाल तुमच्या पाठीशी लागावे लागेल. तुकाराम महाराज म्हणतात देवा आता आम्ही तुमच्या ठिकाणी जो आश्रय घेतला आहे तो सोडून न देणे हाच भक्तिभाव आमच्या ठिकाणी असला पाहिजे.