325.
कोणते कारण राहिले यामुळे । जे म्या तुज बळे कष्टवावे ॥१॥
नाही जात जीव होत नाही हानी । सहज ते मनी आठवले ॥धृपद॥
नाही काही चिंता मरतो उपवासी । अथवा त्या म्‍हैसी गाई व्हाव्या ॥२॥
हे तो तुज कळो येतसे अंतरी । लापणीक वरी साच भाव ॥३॥
तुका म्हणे देवा नासिवंतासाठी । पायांसवे तुटी करिती तुझ्या ॥४॥

अर्थ :
माझे असे कोणते काम अडले होते म्हणून मी तुला मुद्दाम बोलावून घेईन तुला कष्ट देईन. माझा काय जीव जाणार नव्हता किंवा माझ्यावर काही प्रसंग ओढावला नव्हता पण मला सहजच तुझे स्मरण झाले त्यामुळे मी तुला आठविले. देवा मला कसलीही चिंता नाही किंवा मी उपवासी आहे असे नाही मला अन्नधान्य किंवा गायी म्हैसी असावे असेही वाटत नाही. महाराज म्हणतात देवा माझ्या अंतरंगात खरा भाव आहे की खोटा भाव आहे याचे तुला चांगलेच ज्ञान आहे. तुकाराम महाराज म्हणतात अहो देवा हे माणसे तुम्हाला नाशिवंत पदार्थासाठी बोलावितात व तुमच्या पायाचे स्मरण न करून नुसकान करून घेतात.