आता होई माझे बुद्धीच
2082.
आता होई माझे बुद्धीचा जनिता । अवरावे चित्ता पांडुरंगा ॥१॥
येथूनिया कोठे न वजे बाहेरी । ऐसे मज धरी सत्ताबळे ॥धृपद॥
अनावर गुण बहुता जातींचे । न बोलावे वाचे ऐसे करी ॥२॥
तुका म्हणे हित कोणिये जातीचे । तुज ठावे साचे मायबापा ॥३॥
अर्थ :
हे पांडुरंगा आता तूच माझ्या बुद्धीचा जनीता हो चांगले विचार माझ्या बुद्धीत येऊ दे आणि विषयापर्यंत जाऊ नये यासाठी तु माझ्या चित्ताला आवर घाल. आता माझ्या चित्तामध्ये केवळ तुझीच आठवण राहू दे याला तुझ्यापासून कुठे ही बाहेर जाऊ देऊ नकोस तुच तुझ्या सत्तेने मला धरून ठेव. माझ्या चित्तामध्ये अनेक प्रकारचे दुर्गुण आहेत पण असे दुर्गुण माझ्या बोलण्यात येणार नाही असे तु कर. तुकाराम महाराज म्हणतात हे मायबापा पांडुरंगा माझे हीत कशात आहे व ते कोणत्या स्वरूपाचे आहे हे खरे तर तुलाच माहित आहे.
