3231.
परिसे गे सुनेबाई । नको वेचू दूध दही ॥१॥
आवा चालिली पंढरपुरा । वेसीपासुनि आली घरा ॥धृपद॥
ऐके गोष्टी सादर बाळे । करी जतन फुटके पाळे ॥२॥
माझे हातींचा कलवडू । मजवाचुंनि नको फोडू ॥३॥
वळवटक्षिरींचे लिंपन । नको फोडू मजवाचून ॥४॥
उखळ मुसळ जाते । माझे मन गुंतले तेथे ॥५॥
भिक्षुक आल्या घरा । सांग गेली पंढरपुरा ॥६॥
भक्षी मपित आहारु । नको फारसी वरू सारू ॥७॥
सून म्हणे बहुत निके । तुम्ही यात्रेसि जावे सुखे ॥८॥
सासूबाई स्वहित जोडा । सर्व मागील आशा सोडा ॥९॥
सुनमुखीचे वचन कानी । ऐकोनि सासू विवंची मनी ॥१०॥
सवतीचे चाळे खोटे । म्या जावेंसे इला वाटे ॥११॥
आता कासया यात्रे जाऊ । काय जाउनि तेथे पाहू ॥१२॥
मुले लेकरे घर दार । माझे येथेंचि पंढरपूर ॥१३॥
तुका म्हणे ऐसे जन । गोवियेले मायेंकरून ॥१४॥

अर्थ :