1839.
तुजऐसा कोणी न देखे उदार । अभयदानशूर पांडुरंगा ॥१॥
शरण येती त्यांचे न विचारिसी दोष । न मागता त्यास अढळ देसी ॥धृपद॥
धावसी आडणी ऐकोनिया धावा । कइवारे देवा भक्ताचिया ॥२॥
दोष त्यांचे जाळी कल्पकोटिवरी । नामासाठी हरी आपुलिया ॥३॥
तुका म्हणे तुज वाणू कैशा परी । एक मुख हरी आयुष्य थोडे ॥४॥

अर्थ :
पांडुरंगा, अभय दान देण्यात तुझ्यासारखा उदार आणि शूर कोणीही पाहिला नाही. जे तुला शरण येतात तु त्यांच्या गुणदोषाचा विचार करीत नाहीस ; आणि काहीही न मागता सढळ हाताने त्यांना तू अढळपद देतोस. संकटप्रसंगी भक्तांचा धावा ऐकून, त्यांचा कैवार घेऊन धाव घेतोस. हे हरी, आपल्या नामाचे महत्व राखण्याच्या अभिमानाने कोट्यावधी कल्पपर्यंतही भोगून न संपणा-या भक्तांच्या पापाना जाळून टाकतोस. तुकाराम महाराज म्हणतात, हरी, तुझ्या अनंत गुणाचे वर्णन कसे बरे करू ! कारण, मला एक मुख आहे ; आणि आयुष्य थोडे आहे.