2019.
उभे चंद्रभागे तीरी । कट धरोनिया करी । पाउले गोजिरी । विटेविरी शोभली ॥१॥
त्याचा छंद माझ्या जीवा । काया वाचे मने हेवा । संचिताचा ठेवा । जोडी हाती लागली ॥धृपद॥
रूप डोळिया आवडे । कीती श्रवणी पवाडे । मस्तक नावडे । उठो पायावरोनि ॥२॥
तुका म्हणे नाम । ज्याचे नासी क्रोध काम । हरी भवश्रम । उच्चारिता वाचेसी ॥३॥

अर्थ :
जो देव चंद्रभागेच्या तीरावर आपले दोन्ही कर कटेवर ठेवून उभा आहे, आणि त्याचे गोजिरे पाऊल विटेवर शोभून दिसत आहेत. त्याचा छंद माझ्या जीवाला लागला असून काया-वाचा-मनाला देखील त्याचाच हेवा लागला आहे. माझे पूर्व संचित चांगले होते त्यामुळे असा लाभ माझ्या हाती लागला आहे. डोळ्याला त्या हरीचे रुप पाहण्यास आवडते आणि कानाला त्याची कीर्ती आणि पोवाडे ऐकण्यास आवडते. आणि मस्तकाला एकदा की त्या विठोबाचे चरणांवर ठेवले की तेथून उठणे आवडत नाही. तुकाराम महाराज म्हणतात ज्याचे नांव घेतल्यावर काम क्रोधाचा नाश होतो, आणि भव श्रमाचा देखिल नाश होतो अश्या हरी नामाची आवड मला लागली आहे.