2948.
निश्चिंतीने होतो करुनिया सेवा । का जी मन देवा उद्वेगिले ॥१॥
अनंत उठती चित्ताचे तरंग । करावा हा त्याग वाटतसे ॥धृपद॥
कोण तुम्हाविण मनाचा चाळक । दुजे सांगा एक नारायणा ॥२॥
तुका म्हणे माझा मांडिला विनोद । करऊ नेणे छंद कराल काइ ॥३॥

अर्थ :
देवा मी निश्चिंतपणाने तुमची सेवा करत होतो परंतू तुम्ही माझ्या मनाला का दु:खी केले ? अहो देवा त्यामुळे अंतरंगामधे अनेक प्रकारच्या विकाराचे तरंग उठतात आणि तुमच्या सेवेचा त्याग करावा असे वाटते. हे नारायणा अहो तुमच्यावाचून माझ्या मनाचा दुसरा कोण चालक आहे काय ते तुम्हीच सांगा. तुकाराम महाराज म्हणतात, देवा तुम्ही माझी चांगलीच थट्टा विनोद मांडला आहे परंतू मला तुमचा छंद कसा करावा हेच समजत नाही त्याला तुम्ही तरी काय करताल.