1235.
मोल वेचूनिया धुंडिती सेवका । आम्ही तरी फुका मागो बळे ॥१॥
नसता जवळी हित फार करू । जीव भाव धरू तुझ्या पायी ॥धृपद॥
नेदू भोग आम्ही आपुल्या शरीरा । तुम्हासी दातारा व्हावे म्हणून ॥२॥
कीर्ती तुझी करू आमुचे सायास । तू का रे उदास पांडुरंगा ॥३॥
तुका म्हणे तुज काय मागो आम्ही । फुकाचे का नाभी म्हणसी ना ॥४॥

अर्थ :
देवा व्यवहारांमध्ये पैसे देऊनच चाकर म्हणजे नोकर ठेवण्यात येतो पण मी तर बळेच तुझा बिनपगारी चाकर झालो आहे. तरीही तू मला तुझा चाकर करून घेत नाही हे आश्चर्यच आहे ना. देवा तू आममच्याजवळ जरी नसलास तरी आम्ही तुझ्या पायाच्या ठिकाणी आमचा भक्तिभाव ठेवू आणि आमचे पुष्कळ हीत करून घेऊ. हे दातारा आम्ही कोणत्याही प्रकारचे भोग भोगणार नाही कारण तुम्हाला सर्व भोगता यावे म्हणूनच. अरे पांडुरंगा आम्ही खूप कष्ट करून तुझी कीर्ती वाढवू पण तू आमच्याविषयी असा उदास का आहेस हे काही कळत नाही. तुकाराम महाराज म्हणतात अरे आम्ही तुला असे काय मागत आहोत कि, तू तुझ्या मुखाने फक्त फुकटचे दोन शब्द “भिऊ नकोस” एवढेही उच्चार करत नाहीस.