3157.
ध्यानी ध्याता पंढरिराया । मनासहित पालटे काया ॥१॥
तेथे बोला कैची उरी । माझे मीपण झाला हरी ॥धृपद॥
चित्तचैतन्यी पडता मिठी । दिसे हरीरूप अवघी सृष्टि ॥२॥
तुका म्हणे सांगो काय । एकाएकी वृत्ति हरीमय ॥३॥

अर्थ :
जो पंढरीरायाचे मनामध्ये सतत चिंतन करत असतो त्याचे मन आणि त्याचे शरीर देखील हरीरुप होते असा पालट होतो. मग तेथे बोलण्यास काहीही शिल्लक राहात नाही माझे आणि मीपण हे देखील हरीरुपच होते. चित्ताची आणि चैतन्याची मिठी पडली की सर्व सृष्टी हरीरुपच दिसू लागते. तुकाराम महाराज म्हणतात, मी तुम्हाला काय सांगू हरीचे ध्यान सतत केले असता वृत्ती देखील हरीमयच होऊन जाते.