348.
तेही नव्हे जे करिता काही । ध्याता ध्यायी तेही नव्हे ॥१॥
ते ही नव्हे जे जाणवी जना । वाटे मना तेही नव्हे ॥धृपद॥
त्रास मानिजे काटाळा । अशुभ वाचाळा तेही नव्हे ॥२॥
तेही नव्हे जे भोवते भोवे । नागवे धावे तेही नव्हे ॥३॥
तुका म्हणे एकचि आहे । सहजि पाहे सहज ॥४॥

अर्थ :
तू जे काही करशील ती भक्ती नाही आणि ज्याचे ध्यान करत आहेस त्यातही भक्ती नाही कारण भक्ती करशील तर त्यात कर्तेपणा आणि ध्यान करशील तर त्यामध्ये ध्याता हा अहंकार उत्पन्न होतो. लोकांना ब्रम्‍हज्ञान सांगणे हि भक्ती नाही आणि मानाने तूला ज्याप्रमाणे वाटेल त्या प्रमाणे भक्ती करणे ही भक्ती खरी नाही. लोकांना त्रासून काटाळणे व अशुभ बडबड करणे ही भक्ती नाही. पृथ्वीला प्रदक्षिणा घालणे किंवा नागवे फिरणे यालाही भक्ती म्हणत नाही. तुकाराम महाराज म्हणतात भक्तीचे एकच लक्षण आहे ते म्हणजे तू कोणतेही कर्म कर पण त्या कर्माकडे तू अभिमानाने नाही तर सहजतेने लक्ष देऊन पहा.