817.
म्हणसी नाहीरे संचित । न करी न करी ऐसी मात ॥१॥
लाहो घेई हरीनामाचा । जन्म जाऊ नेदी साचा ॥धृपद॥
गळा पडेल यमफासा । मग कैचा हरी म्हणसी ॥२॥
पुरलासाठी देहाडा । ऐसे न म्हणे मूढा ॥३॥
नरदेह दुबळा । ऐसे न म्हणे रे चांडाळा ॥४॥
तुका म्हणे सांगो किती । सेखी तोंडी पडेल माती ॥५॥

अर्थ :
देवाचे भजन हे माझ्या संचितात नाही असे तू म्हणू नकोस रे, म्हणू नकोस. तू घाई कर आणि हरी नाम घे तू तुझा जन्म वाया जाऊ देऊ नकोस. अंतः काळी यमाचा फासा गळ्याला लागल्यावर मग हरीनाम कसा घेशील ? हे मुर्खा आपला हा देह हा भोग पुरविण्यासाठी आहे असे म्हणू नकोस. हे चांडाळा हा नर देह दुबळा आहे असे हि तू मानू नकोस. तुकाराम महाराज म्हणतात यांना किती सांगावे नाही ऐकले तर यांच्या तोंडात माती पडेल.