448.
सूकरासी विष्ठा माने सावकास । मिष्टान्नाची त्यास काय गोडी ॥१॥
तेवी अभक्तांसी आवडे पाखांड । न लगे त्या गोड परमार्थ ॥धृपद॥
श्वानासी भोजन दिले पंचामृत । तरी त्याचे चित्त हाडावरी ॥२॥
तुका म्हणे सर्पा पाजिलिया क्षीर । वमिता विखार विष जाले ॥३॥

अर्थ :
डुकराला मिष्टांन्न हे आवडणार नाही त्याला मिष्टान्नाची चव काय कळणार त्याला केवळ विष्टा खाणे हेच आवडते ? तसेच अभक्तांना, नास्तिकांना पाखंड मत आवडते परमार्थ आवडत नाही. कुत्र्याला पंचपक्वन्नाचे जेवण घातले, तरी त्याचे लक्ष हाडा वर असते. तुकाराम महाराज म्हणतात सर्पाला जरी दुध पाजले, तरी त्याच्या पासून त्याच्या शरीरात विषच तयार होते.