495.
आता गाऊ तुज ओविया मंगळी । करू गदारोळी हरीकथा ॥१॥
होसि निवारिता आमुचे सकळ । भय तळमळ पापपुण्य ॥धृपद॥
भोगिले ते भोग लावू तुझे अंगी । अलिप्त या जगी होउनि राहो ॥२॥
तुका म्हणे आम्ही लाडिकी लेकरे । न राहो अंतरे पायांविण ॥३॥

अर्थ :
देवा आता तुझे मंगलमय गाणे ओव्याने गाऊ आणि गदारोळ करून हरिकथा करू. कारण आमची सर्व संकटे तूच निवारण करतोस. भय, तळमळ, पापाची भावना, पुण्याचा मार्ग सर्व तुच निवारण करतोस. आम्ही जे काही भोग भोगतो, ते तूच भोगतोस अशा श्रद्धेने आम्ही ते सर्व तुझ्याकडे लावून मोकळे राहू. तुकाराम महाराज म्हणतात देवा आम्ही तुझी लाडकी लेकरे आहोत तुझ्या पाया पासून वेगळे आम्ही राहू शकत नाही.