31.
तेलनीशी रुसला वेडा । रागे कोरडे खातो भिडा ॥१॥
आपुले हित आपण पाही । संकोच तो न धरी काही ॥धृपद॥
नाडिले लोका टाकिला गोहो । बोडिले डोके सांडिला मोहो ॥२॥
शेजारणीच्या गेली रागे । कुत्र्यांनी घर भरिले मागे ॥३॥
पिसारागे भाजिले घर । नागविले ते नेणे फार ॥४॥
तुका म्हणे वाच्या रागे । फेडिले सावले देखिले जगे ॥५॥

अर्थ :
क्रोधाने वेडा झालेला मनुष्य तेलनिवर रुसून तेल आनावयास गेला नाही व रुक्ष अन्न खात बसला. ज्याला आपले हित समजत नाही, हरी भक्ति करत नाही त्याचे अंति अहितच होते. एक स्री समाजाने त्रास दिला म्हणून नवरा, मुलबालांविषयी प्रेम न बाळगता त्यांचा त्याग करते, डोक्यावरील केस कापून टाकते. एक स्रि शेजारनिवर रुसून घर सोडून गेली, तेव्हा तिच्या घरात कुत्रे शिरले. एकान घरात पिसवा झाल्या म्हणून क्रोधान स्वता:चेच घर जाळले त्यात स्वता:चे नुकसान स्वता:नेच केले. एका स्रि ने उवा झाल्या म्हणून लुगडे सोडले, तर नागवेपणने तिचिच फजीति झाली, तुकाराम महाराज क्रोधच्या आहारी गेलेल्या व्यक्ति स्वता:चे नुकसान स्वता:च कश्या प्रकारे करुण घेतात याची उदाहरणे देतात. त्या मुळे आपल्याला आपली हित हे कळाले पाहिजे, आपला क्रोध आपल्याला आवरता आला पाहिजे, प्रपंच नुस्ताच पैश्याने नही चलात आणि नुस्ताच चगल्या माणसाने नाही चालत तर त्याला पर्मार्थाची जोड असायला हवि तेव्हा आपल्याला आपले हित अहित कळते.