1695.
निष्ठुर उत्तरी न धरावा राग । आहे लागभाग ठायीचाचि ॥१॥
तू माझा जनिता तू माझा जनिता । रखुमाईच्या कांता पांडुरंगा ॥धृपद॥
मुळींच्या ठेवण्या आहे अधिकार । दुरावोनि दूर गेलो होतो ॥२॥
पोटींच्या आठवा पडिला विसर । काही आला भार माथा तेणे ॥३॥
राखिला हा होता बहु चौघा चार । साक्षीने वेव्हार निवडिला ॥४॥
तुका म्हणे काही बोलणे न लगे । आता पांडुरंगे तू मी ऐसे ॥५॥

अर्थ :
देवा मी तुम्हाला जर काही कठोर शब्दात बोललो असेल तरी तुम्ही राग धरू नका कारण आपला संबंध जुनाच आहे. हे रुक्मिणीकांता पांडुरंगा तूच माझा जन्मदाता आहेस तूच माझा जन्मदाता आहेस. देवा माझ्या मूळ स्वस्वरूपाचा ठेवा मी तुमच्या जवळ ठेवला आहे व मला त्याचा अधिकारही आहे केवळ द्वैता मुळेच मी तुमच्यापासून दूर झालो आहे. देवा मी पोटासाठी काहीतरी व्यवहार करू लागलो व त्यामुळे मी तुमच्यापासून अंतरलो. आपल्या दोघामध्ये स्वामी आणि सेवक असा संबंध होता परंतु नंतर माझा संतांशी संग झाला व त्यांनी तू देव आणि मी भक्त दोन्ही एकच आहोत असे सिद्ध करून दाखवले. तुकाराम महाराज म्हणतात हे पांडुरंगा तू आणि मी एकच आहोत त्यामुळे आता आपल्यामध्ये कोणतेच बंधन नको.