1702.
तुझा विसर नको माझिया जीवा । क्षण एक केशवा मायबापा ॥१॥
जाओ राहो देह आता येचि घडी । कायसी आवडी याची मज ॥धृपद॥
कुश्चीळ इंद्रिये आपुलिया गुणे । यांचिया पाळणे कोण हित ॥२॥
पुत्र पत्नी बंधु सोयरी खाणोरी । यांचा कोण धरी संग आता ॥३॥
पिंड हा उसना आणिला पाचांचा । सेकी लागे ज्याचा त्यासी देणे ॥४॥
तुका म्हणे नाही आणिक सोइरे । तुजविण दुसरे पांडुरंगा ॥५॥

अर्थ :
हे केशवा मायबापा तुझा विसर मला एक क्षण एक पळ देखील नकोय. देवा माझा देह जावो अथवा राहो तरी मला या देहा विषयी आवड आता थोडीच राहिली आहे ? देवा हा देह तुझे गुणानुवाद गात नसेल तर त्यांचे पालनपोषण करून काय उपयोग आहे. पुत्र, पत्नी, बहीण, बंधू हे तर केवळ खाण्याच्या पंक्तीला बसणारे आहेत आता यांची संगती कोण करतो ? हा देह पाच तत्वाचा उसना आणलेला असतो मग तो ज्याचा त्याला द्यावा लागतो. तुकाराम महाराज म्हणतात हे पांडुरंगा तुझ्या वाचुन इतर दुसरा कोणीही मला सोयरा नाही.