1911.
तोंडे बोलावे ते तरी वाटे खरे । जीवे येरेयेरे वंचिजे ना ॥१॥
हे तुम्हा सांगणे काय उगवूनि । जावे समजोनि पांडुरंगा ॥धृपद॥
जेवित्याची खूण वाढित्या अंतरी । प्रीतीने हे धरी चाली तेथे ॥२॥
तुका म्हणे बहु परीचे आदर । अत्यंत वेव्हार संपादणी ॥३॥

अर्थ :
तोंडाने जर बोलले तरच ते खरे वाटते परंतु जिवांनी एकमेकांशी वंचना करू नये निष्कपट पणे बोलावे. हे पांडुरंगा या गोष्टी तुम्हा समजून सांगणे गरजेचे आहे काय तुम्हीच त्या गोष्टी समजून घ्याव्यात. जेवण करणाऱ्या व्यक्ती विषयी अंतरात किती प्रेम आहे हे कसे लक्षात येते तर जेवणाऱ्या व्यक्तीसाठी वाढणाऱ्या व्यक्तीने त्याने न मागता त्याला जो पदार्थ हवा आहे तो आदराने प्रीतीने तेथे नेऊन जावा तेव्हा ही खूण त्याच्या अंतरात जेवणार्‍या विषयी किती प्रेम आहे हे स्पष्ट करते. तुकाराम महाराज म्हणतात आदराच्या व्यवहाराचे अनेक प्रकार असतात काही व्यवहार हे अत्यंत प्रेमाचे असतात तर काही व्यवहार वर वर संपादने म्हणजे सोंग दाखवण्याची असतात.