1451.
राहिलो निराळा । पाहो कवतुक डोळा ॥१॥
करू जगाचा विनोद । डोळा पाहोनिया छंद ॥धृपद॥
भुललिया संसारे । आले डोळ्यासी माजिरे ॥२॥
तुका म्हणे माथा । कोणी नुचली सर्वथा ॥३॥

अर्थ :
मी संसारापासून वेगळे राहून त्याचे कौतुक माझ्या डोळ्याने पाहत आहे. जगातील लोकांना संसाराचा किती छंद लागला आहे हे डोळ्याने पाहून त्यांची फजिती आपण पाहू. संसाराला हे सर्व लोक भुलले असून त्यांच्या डोळ्यावर धुंदी आली आहे. तुकाराम महाराज म्हणतात संसार जे कोणी गुंतले आहेत त्यापैकी कोणीही आपले डोके वर काढत नाही.