995.
आळविती बाळे । मातेते सुख आगळे ॥१॥
द्यावे आवडी भातुके । पाहे निवे कवतुके ॥धृपद॥
लेवूनि अळंकार । दृष्टी करावी सादर ॥२॥
आपुलिये पदी । बैसवूनि कोडे वंदी ॥३॥
नेदी लागो दिठी । उचलोनि लावी कंठी ॥४॥
तुका म्हणे लाभा । वारी घ्या वो पद्मनाभा ॥५॥

अर्थ :
मुलांनी आई प्रेमाने आळविले कि त्या आईचे सुख हे वेगळे च असते. त्ती मुलांना आवडीने खाऊ घालते मग ते कवतुक पाहून समाधनी होते. मुलांना आवडीने अलंकार घालून मग दृष्टीनी मुलांना पाहून समाधाणी होते. आपल्या जागी बसून त्या विनंती करते बस रे बाबा मी तुला विनंती करते. मुलाला कुठल्याही प्रकारची दृष्ट लागू नये म्हणून त्या ला उचलून मिठी मारते. तुकाराम महाराज म्हणतात हे पद्मनाभा जशी ती आई सर्व लाड पुरवते कौतुक करते त्याप्रमाणे तू तसे आमच्याशी वागावे.