1147.
वदवावी वाणी माझी कृपावंता । वागपुष्पे संता समर्पीशी ॥१॥
सर्वसंकटाचा तुम्हा परिहार । घालावा म्या भार पांडुरंगा ॥धृपद॥
एकसरे चित्त ठेवूनिया पायी । जालो उतराई होतो तेणे ॥२॥
तुका म्हणे येथे जाले अवसान । काया वाचा मन वेचूनिया ॥३॥

अर्थ :
देवा तुम्ही माझी वाणी अशी वदावा म्हणजे माझ्या वाणीतून असे शब्द बाहेर यावे की जेणेकरून तुमचे स्तुती रुपी शब्दपुष्पे संतांच्या चरणांवर समर्पित व्हावी. हे पांडुरंगा माझ्या सर्व संकटाचा भार मी तुमच्यावर घालावा आणि तुम्ही त्याचा परिहार करावा. देवा तुमच्या पायी मी माझे चित्त ठेवून निवांत झालो आणि तुम्ही केलेल्या कृपाशीर्वादातून मी उतराई झालो. तुकाराम महाराज म्हणतात हे देवा काय वाचा मन मी तुमच्या चरणी ठेवले व आता माझे कर्तव्य संपले आहे.