307.
गातो भाव नाही अंगी । भूषण करावया जगी ॥१॥
परि तू पतितपावन । करी साच हे वचन ॥धृपद॥
मुखे म्हणवितो दास । चित्ती माया लोभ आस ॥२॥
तुका म्हणे दावी वेश । तैसा अंतरी नाही लेश ॥३॥

अर्थ :
मी हरीचे गीत गात आहे पण माझ्या अंतःकरणात भक्तीभावनाही या संसारात माझी प्रतिष्ठा वाढावी म्हणून मी प्रयत्न करीत आहे. पण हे देवा तू पतितपावना आहेस असे तुझे ब्रीद आहे म्हणून माझा उद्धार कर. मी मोठ्या हुशारीने तुझा भक्त आहे असे म्हणतो आणि माझ्या चित्तात लोभ मोह आस हे विकार आहेत. तुकाराम महाराज म्हणतात मी बाहेरून भक्तीचा वेश दाखवतो पण माझ्या चित्तात त्याचा लेशही नाही.