1286.
झड मारोनिया बैसलो पंगती । उठविता फजिती दातयाची ॥१॥
काय ते उचित तुम्हा का न कळे । का हो झांका डोळे पांडुरंगा ॥धृपद॥
घेईन इच्छेचे मागोनि सकळ । नाही नव्हे काळ बोलायाचा ॥२॥
तुका म्हणे जालो गगनाधिकारी । नाही लोक परी लाज देवा ॥३॥

अर्थ :
मी बळेच झडप घालून संतांच्या पंक्तीत जेवणास बसलो आहे. आणि तुमच्यासारख्या थोर अन्नदात्याने मला त्या पंक्तीतून उठवले तर लोक तुम्हाला नांव ठेवतील. अहो पांडुरंगा माझ्या बाबतीत काय उचित आहे हे तुम्हाला कळत नाही काय, तुम्ही असे उगाच डोळे झाकून का बसलात ? देवा संतांच्या पंगतीमध्ये मला जे काही हवे आहे ते मी तुम्हाला नक्की मागणार आहे आणि तुम्ही नाही म्हणण्याची ही योग्य वेळच नाही हे देखील मला ठाऊक आहे. तुकाराम महाराज म्हणतात मी संतांच्या पंगतीत बसलो त्यामुळे मी गगनाधीकारी झालो आहे, मोठा मानाधिकारीपणा मला मिळाला आहे आणि लोक मला काय म्हणतील याची तर मला मुळीच परवा नाही.