1930.
शुभ जाल्या दिशा अवघाचि काळ । अशुभ मंगळ मंगळाचे ॥१॥
हातींचिया दीपे दुराविली निशी । न देखिजे कैसी आहे ते ही ॥धृपद॥
सुख दुःखाहूनि नाही विपरीत । देतील आघात हितफळे ॥२॥
तुका म्हणे आता आम्हासी हे भले । अवघेचि जाले जीव जंत ॥३॥

अर्थ :
आम्हाला तर दाही दिशा आणि सर्व काळ वेळ शुभ झाले आहेत आणि अशुभ काळ जो आहे तो तर मंगळापेक्षाही मंगळ वाटतोय. हातातील ‍दिपकामुळे अंधार नाहीसा होतो एवढेच नाही तर तो अंधकार कसा आहे तोही दिसत नाही. माझ्यासाठी सुख आणि दुःख हे काही वेग वेगळे नाही आणि जे आघात आहेत तेच मला हितकारक फळ देणार आहेत. तुकाराम महाराज म्हणतात देवा आता सर्वकाळ आमच्यासाठी सारखा झाला असून सर्व जीवजंतू हे आमच्यासाठी प्रेम रूपी झाले आहेत.