977.
गोड नावे क्षीर । परी साकरेचा धीर ॥१॥
तैसे जाणा ब्रम्हज्ञान । बापुडे ते भक्तीविण ॥धृपद॥
रुची नेदी अन्न । ज्यात नसता लवण ॥२॥
अंधळ्याचे श्रम । शिकविल्याचेचि नाम ॥३॥
तुका म्हणे तारा । नांव तंबुऱ्याच्या सारा ॥४॥

अर्थ :
खीर गोड असते कारण त्यात साखर असते. त्याचा प्रमाणे नुसते ब्रम्हज्ञान असून उपयोग नाही तर भक्तीही लागते. अन्नात जर मीठच नसेल तर ते अन्न रुचत नाही. आंधळ्याला जर शिकवले तर आपल्याला फक्त शब्दाचेच काय श्रम होतील ते होतील. तुकाराम महाराज म्हणतात तंबोऱ्याला सर्व तारा सर्व एका सुरात जुळलेले पाहिजे त्याप्रमाणे भक्तीतही प्रेमाची साथ पाहिजे.