1348.
तुम्हा आम्हा जव जालिया समान । तेथे कोणा कोण सनमानी ॥१॥
उरी तो राहिली गोमटे गौरव । ओढे माझा जीव पायापाशी ॥धृपद॥
नेणपणे आम्ही आळवू वोरसे । बोलवितो रसे शब्दरत्ने ॥२॥
तुका म्हणे लळे पाळी वो विठ्ठले । का हे उरविले भेदाभेद ॥३॥

अर्थ :
देवा तुम्ही व आम्ही ज्यावेळी एकरूप होऊ त्यावेळी कोणी कोणाचा सन्मान करावा ? देवा जोपर्यंत तुमच्यात व माझ्या भेद आहे तोपर्यंत मला तुमचा आदर आहे तुमच्याविषयी चांगुलपणा आहे व त्यामुळेच माझा जीव तुमच्या पायाकडे ओढ घेत आहे. आम्ही अज्ञानी आहोत त्यामुळे आम्ही तुम्हाला प्रेम शब्दाने आळवित आहोत आणि रसभरीत शब्द रत्नांनी तुमच्याशी गप्पा मारत आहोत. तुकाराम महाराज म्हणतात हे विठाई तू आमचा लळा पाळ तू तुमच्यात व आमच्यात भेद का उरु दिला.