1832.
श्वाना दिली सवे । पायाभोवते ते भोवे ॥१॥
तैसी जाली मज परी । वसे निकट सेजारी ॥धृपद॥
जेविता जवळी । येऊनिया पुंस घोळी ॥२॥
कोपेल तो धणी । तुका म्हणे नेणे मनी ॥३॥

अर्थ :
एखाद्या कुत्र्याला जर खुप लळा लावला तर ते नेहमी आपल्या पायाभोवती घोटाळत असतो. त्याप्रमाणे हे देवा तू मला लळा लावला आहेस आणि त्या कुत्र्याप्रमाणेच मी तुझ्या पायाजवळ राहत आहे. लळा लावलेला कुत्रा आपण जेवत असलो की आपल्या शेजारी येऊन त्याची शेपटी घोळत असतो. तुकाराम महाराज म्हणतात देवा मालक जेवत असताना आपण तेथे गेलो तर मालक आपल्यावर रागवेल असे कुत्र्याच्या मनात सुद्धा येत नाही.