3691.
(काला)
धाले मग पोट । केला गड्यांनी बोभाट ॥१॥
ये रे ये रे नारायणा । बोलो अबोलण्या खुणा ॥धृपद॥
खांद्यावरी भार । ती शिणती बहु फार ॥२॥
तुकयाच्या दातारे । नेली सुखी केली पोरे ॥३॥

अर्थ :
हे भगवंता, आमचे पोट भरले. आता पुरे झाले, असा बोभाटा गोपाळांनी सुरु केला. नारायणा, ये आपल्याला ज्या विषयी बोलने अवडत आहे, अश्या वस्तुच्या खुणांविषयी बोलुया, ये रे, त्या साठी ये. खांद्यावर ज्यानी भार घेतला ती फार थकली होती. तुकाराम महाराज म्हणतात माझ्या दात्याने त्या सर्व पोराना आपल्या सोबत नेउन त्यांना आपल्यासारखेच सुखी केले.