950.
चिंतने सरे तो धन्य धन्य काळ । सकळ मंगळ मंगळाचे ॥१॥
संसारसिंधु नाही हरीदासा । गर्भवास कैसा नेणती ते ॥धृपद॥
जनवन ऐसे कृपेच्या सागरे । दाटला आभारे पांडुरंग ॥२॥
तुका म्हणे देवा भक्तांचे बंधन । दाखविले भिन्न परी एक ॥३॥

अर्थ :
हरीचिंतनात घातलेला वेळ हा धन्य धन्य आहे सर्व मंगलाचेहि तो मंगळ काळ आहे. हरिदासांना संसार सिंधूचे अस्तित्व नसते मग ते गर्भवास जन्म मरण हे कसे जाणतात ? त्यांच्या दृष्टीने संसार हा हरी रूपच हरीचा कृपा सारच आहे म्हणून पांडुरंगहि त्यांचा आभारी आहे. तुकाराम महाराज म्हणतात देव हा भक्तांच्या बंधनात बंध झालेला आहे या हरीने त्याचे मायाने देव आणि भक्त असे वेगळे आहेत असे दाखविले आहे.