219.
देव सखा जरी । जग अवघे कृपा करी ॥१॥
ऐसा असोनि अनुभव । कासाविस होती जीव ॥धृपद॥
देवाची जतन । तया बाधू न शके अग्न ॥२॥
तुका म्हणे हरी । प्रल्हादासी यत्न करी ॥३॥
अर्थ :
देवा तू ज्यांचा सखा-सोयरा आहे, पाठिराखा आहे, त्यांच्यावर सर्व जग माया प्रेम करते. असा प्रत्यक्ष अनुभव येवून सुद्धा भगवंताची कृपा संपादन न करता काहीचा जिव संसारिक विषयांसाठी कासाविस होतो. ज्याचे रक्षण देव करतो, त्याला अग्निचेही भय नसते. तुकाराम महाराज म्हणतात, भक्त प्रल्हादा करता भगवंताने असेच् प्रयत्न केले होते.