1927.
तुझे पाय माझे राहियेले चित्ती । ते मज दाविती वर्म देवा ॥१॥
आम्हा अंधां तुझ्या पायाचा आधार । जाणसी विचार चालविता ॥धृपद॥
मन स्थिर ठेले इंद्रिये निश्चळ । हे तो माझे बळ नव्हे देवा ॥२॥
पापपुण्य भेद नासिले तिमिर । त्रिगुण शरीर सांडियेले ॥३॥
तुका म्हणे तुझा प्रताप हा खरा । मी जाणे दातारा शरणागत ॥४॥

अर्थ :
देवा तुझे पाय माझ्या चित्तामध्ये दृढ राहिले आहे आणि ते मला अध्यात्माचे खरे वर्म दाखवित आहे. देवा आम्ही अध्यात्मवादी तर आंधळे आहोत परंतु त्याच्या साठी आम्हाला तुझ्या पायाचा खूप मोठा आधार आहे आणि अध्यात्मामधील सर्व विचार तुच जाणतो आहेस. देवा माझे मन स्थिर झाले आहे इंद्रिय निश्चल झाले आहेत परंतु हे माझे बळ नव्हे बर का ! देवा माझे पण पुण्य नाहीसे होऊन जीव ब्रह्मातील भेद नाहीसा झाला आहे आणि अज्ञानरूपी अंधकार तर केव्हाच नाहीसा झाला आणि माझ्या शरीरातून तीन गुण बाहेर पडले आहेत. तुकाराम महाराज म्हणतात हे दातारा हा खरा तर तुझाच प्रताप आहे आणि हे सर्व मी जाणले आहे म्हणून मी तुला शरण आलो आहे.